Momenteel bevat de gegevensbank informatie over meer dan 7.000 patiënten en meer dan 36.700 consultaties. Het onderzoek werd uitgevoerd om te achterhalen welke factoren restpijn voorspellen. Ze hebben daarom het concept RP50 uitgewerkt, zijnde een pijn bij minstens 50% van de ambulante consultaties bij patiënten die minstens vier keer op spreekuur waren gekomen.

De resultaten zijn bijzonder verhelderend. De prevalentie van RP50 was 10 keer hoger bij de patiënten met psoriatische artritis dan bij de patiënten met spondyloartritis, en 3 keer hoger dan bij de patiënten met reumatoïde artritis. Die vaststellingen zijn cruciaal voor de diagnostische evaluatie, ook al omdat er geen significant verschil in leeftijd of geslacht is waargenomen tussen de patiënten met en de patiënten zonder RP50.

Wat het effect van de behandeling op de restpijn betreft, hebben de auteurs geen significant verschil vastgesteld tussen de verschillende TNF-alfa-antagonisten. Het aantal patiënten met restpijn was echter 2-maal hoger bij behandeling met een IL-6-antagonist dan bij behandeling met een TNF-alfa-antagonist.

Volgens E. Ünaldi et coll. is die hoge prevalentie van restpijn bij patiënten met gewrichtspsoriasis mogelijk toe te schrijven aan een apart fenotype met vaak ook kenmerken van het metabool syndroom.

De auteurs merken op dat restpijn niet duidelijk is gedefinieerd in de literatuur en stellen daarom een percentage voor zoals de RP50 voor gebruik in longitudinale registers. E. Ünaldi benadrukt dat restpijn een persisterend en significant klinisch probleem is, waarvan de pathofysiologische mechanismen nog moeten worden ontrafeld.
_{Bron: ortho-rheumato.be en EULAR 2025}